22 Nisan 2007 Pazar

HASAN YÜKSEL ŞİİRLERİ

TÜRKLÜĞÜN YUVASI ERCİYES
Altay dağlarına eşsin gözümde
Senle gülücükler açar yüzümde
Edirne'den Kars'a sensin özümde
Kurultaya sahip olmuş Erciyes

On iki ay taşır üstünde karı
Mor menekşe, kekik, çiğdem diyarı
Ağustos'da yanar Kurultay narı
Yiğitlere mekan olmuş Erciyes

Engininde allı yeşilli bağlar 
Diz çökmüş önünde nicedir dağlar
Masmavi buzları sel olup çağlar
Bozkurtlara oba olmuş Erciyes

Kah güler, kah gürler, dumanlı başı
Sıcak geçer yazı, çetindir kışı
Er yiğitler onun gönül gardaşı
Gardaşlara baba olmuş Erciyes 

Yüksel'in dilinde özgürlük marşı
Türklerin heybeti titretir arşı
Törenin özüne kim gelir karşı
Türklüğün yuvası olmuş Erciyes

22.12.2016



AYRILIK YARESİ

Ayrılık yaresi boran kış gibi 
Yare küsmüş beden ölecek sanır 
Yaşananlar sanki kara düş gibi 
Ah şu gözler seni görecek sanır 

Sensiz bir yıl daha geçti geceler 
Dilim hiç durmadan adın heceler 
Yokluğuna hasret kaldım niceler 
Gönlüm bir gün seni dönecek sanır 

Divane gönül hep yarini arar 
Ayrılık yaresi ruhumu sarar 
Söyle bu ayrılık kimlere yarar 
Kalbim kırık, seni gelecek sanır 

Bilirim ki sensin derdime derman 
Dilinden dökülen banadır ferman 
Sararıp savruldum oldum bir harman 
Yüksel bir gün hasret bitecek sanır. 

26.10.2016



Kalp Hırsızı
Gün batarken penceremde,
Hüzünler yine başlıyor gecemde.
Sen bırakıp beni gidince,
Vuslatın hüznü çöküyor içime.
Daha ne kadar sürecek,
Kaç akşam kaç gece.
Hep seni düşünüyor, seni hayal ediyorum.
Dilimden dökülüyor bin bir hece.
Yazıyorum bir bir satırlara,
Bir şiir gibi.
“Sen küçük bir kalp hırsızı
Sensizlik yüreğimde ayrı bir sızı.”
Bak bu gün de bırakıp gittin
Yalnızlığımla beni baş başa.
Öksüz yetim gibi,
Sonsuz kederlere ittin.
Yine gözlerim dalıp dalıp uzaklara,
Şimdi açılacak diye,
Kapıları dinlemekte kulağım.
Anlaşıldı bu gün de dönmeyeceksin
Seni küçük kalp hırsızı.


.........Onur Duysaydım

Bastığın toprakta ayak izlerin
Olabilseydim de onur duysaydım
Kulaklarda çınlar sünnet sözlerin
Duyabilseydim de onur duysaydım

Canlara can veren bir tek telini
Tutabilmek için senin elini
Arkandan yürüyen ümmet selini
Görebilseydim de onur duysaydım

Hiç durmadan seni anan dilleri
Avuç açıp dua eden elleri
Kokunu savurup esen yelleri
Tutabilseydim de onur duysaydım

Dolansaydım kuşak gibi belinde
Tek bir cümle bile olsam dilinde
Çevirdiğin tespih senin elinde
Olabilseydim de onur duysaydım

Yüksel der seninle uysam sünnete
Kul olup kapında ersem himmete
Nur cemalin görüp senle cennete
Girebilseydim de onur duysaydım

Hasan Yüksel







........Dağ Çiçeğim


Güneş görmeyen bir koyakta,
Yapa yalnız kalmış
Dağ çiçeğim,
Issız dağların
Bağrına sığınırsın bilirim.
Yaz günü yaprağına
Hazan yeli değmiş
Dağ çiçeğim.
Gül yaprağına çiğ değmiş gibi
Boynun bükük kalırsın bilirim.
Bilirim tebessüm etmez
Kan kırmızı dudakların.

Ne kadar ahh etsen de
Kimse bilmez ki derdini.
Bilirim gurbet acısı çeker
Her bir yaprağın.
İnci gibi düşse de,
Her bir damla yağmur dalına,
Bir kırağı gibi çöker üstüne.
Kaldıramaz
Kırılıp dağılırsın cam gibi.

Kanadı kırık kuş misali
Uçamazsın bilirim,
Bilirim bekleyenler var seni
Taa uzaklarda bir yerde
Ama ne çare
Ne çare,
Gurbet sancısı dinmez içinde
Ne yapsan da bu dert iflah olmaz
Susup beklersin,
Korkup beklersin
Öfkeyle beklersin

Ve toprak seni salmaz
Yeniden doğmayı beklersin.
Sararmış solmuş hayallerinle
Kurtulmayı beklersin,
İnadına, ama inadına,
Yeni umutlarla,
Yeniden doğmak için
yeşermeyi bekler
Kaldırıp atarsın
Çatlamış tohumu.
Bir daha,
Bir daha derken
Omuzlarındaki sonbahar sancısıyla
Yapraklarına çakır dikenleri batar
Kuruyup kalırsın
Dağ çiçeğim.

05.02.2012



.....Gizli

Susuzluktan yanan çöller misali
Yürekten özledim herkesten gizli
Kavrulup kurumuş ağaç timsali
Kök saldım sevdana tenimden gizli

Senden başkasına gözlerim bakmaz
Sevgin hiçbir zaman kalbimden çıkmaz
Bil ki bu can senden ölse de bıkmaz
Yüreğimde sevdan yakıyor gizli

Kulaklarım senin adın duyanda
Yüreğim arar bil seni her yanda
Yanıverir sinem görsen o anda
Gözlerimden yaşlar süzülür gizli

Zalim kader seni daima saklar
Divane gönlüme konmuş yasaklar
Saçlarıma düşer düşerde aklar
Her telini yolar atarım gizli

Bir gül gibi bulsam seni vahada
Bırakmam batsa da artık bir daha
Dikenlerin ilaç olur sabaha
Yüksel için sevdan kalbimde gizli

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir



Kimse Görmeden

Kimse görmeden uzat ellerini!
Ellerin ellerimde kalsın
Sımsıcak bir alev,
Sımsıcak bir kor gibi.....

Kimse görmeden uzat dizlerini!
Başımı koymam için
Yumuşacık kuş tüyü,
Yumuşacık bir yastık gibi....

Kimse görmeden uzat dudaklarını!
Yalnızca ben bakayım tadına
Yüreğimden vurulmuş,
Yüreğimden kavrulup da erir gibi....

Kimse görmeden kapat gözlerini!
Demirden parmaklık olsun bana
Sevdalanmış bir biçare
Sevdalanmış bir mahkum gibi.....

(Mart 2006)

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.



Sen Varsın

Boynunu bükmüş sararmış çiçeğe
Can veren her damla su da sen varsın.
Beni sana bağlayan bu yüreğe
Can veren her damla kan da sen varsın.

Gönlüm harap olmuş yanmış yıkılmış
Boş duvarlar arasında sıkılmış
Kırık camlı çerçeveye takılmış
Gördüğüm her fotoğrafta sen varsın

Dünya da tek seni gören gözümde
Dilimden dökülen her bir sözümde
Sana yürekten bağlanan özümde
Her gün düşündüğüm yalnız sen varsın

Yüksel' in yüreğinin yarısında
Kırlar da ki çiçeğin sarısında
Çiçeği koklayan bal arısında
Aklıma gelen sevdiğim sen varsın.
(Nisan 2006)

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Kartanesi

Seninle bulmuştum kendi özümü
Ayrılmıyor senden gör Kartanesi,
Bir sitem belleme sana sözümü
Sitemimde sevgi var Kartanesi

Bir resmini bile koymadan gittin
Sanma ki kor olmuş gönlüm de bittin
Bir hayaline bile hasret ettin
Hayaller avutmuyor Kartanesi

Sılaya gidenler bir bir dönüyor
Benim umutlarım artık sönüyor
Sensizlik bana hasret görünüyor
Hasreti çeken bilir Kartanesi.

Doyulmaz gülün yeşil dallarına
Yüksel, gülleri dökse yollarına
Sarsa canı gönülden kollarına
O zaman yüzüm güler Kartanesi.

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Hasret Kaldım Kayseri’ye

Tekir'de kurulmuş kara çadırlarına
Meleşip duran kınalı kuzularına
Eriyip de akan buz gibi sularına
Hasret kaldım sana, ey sevgili Erciyes.

Bir dilim çemenli kuşgömü pastırmana
Gadasını aldığım o güzel mantına
'Norüyon' deyip de sarılan insanına
Hasret kaldım sana, ey sevgili Kayserim.

Yaylasında koşturup duran atlarına
Havasına, suyuna Uzun Yaylasına
Göklere değmiş Melikgazi kalasına
Hasret kaldım sana, sevgili Pınarbaşı’m.

Çağlayıp gürül gürül akan şelalene
Seni kucaklayıp saran Kayabaşı'na
Eşi benzeri olmayan yeşilliğine
Hasret kaldım sana, ey sevgili Bünyan’ım.

Yemeye doyum olmaz o güzel elmana
Görülmeye değer eşsiz Kapuz başı’na
Ormanına, suyuna, o güzel halına
Hasret kaldım sana, ey sevgili Yahyalım.

Kıvrılıp ta uzayıp giden yollarına
Ovasına, kırına, kuşuna, kurduna
Aşık Seyrani'nin güzel torunlarına
Hasret kaldım sana, ey sevgili Develim.

Sıra sıra dizili yeşil bağlarına
İnsem oradan Cumhuriyet Meydanı'na
Dönüp baksam Hacılar’ına Talas'ına
Hasret kaldım sana, ey sevgili KAYSERİM...

(Şu Bizim Kayseri Dergisi / İstanbul 2004)

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.



BEN BU VATAN İÇİN ŞEHİT OLDUM ANA

Ben bu vatan için şehit oldum ana
Basma ne olur yüreğine mezar taşlarını
Ağlayıp ta güldürme düşmanlarımı
Yolma sakın o ak düşmüş saçlarını

Ben bu vatan için şehit oldum ana
Yurdumda gezdirmesinler diye kirli ellerini
Kirletmesinler benim vatanımı
Gerçekleştirmesinler düşmanlarım emellerini

Ben bu vatan için şehit oldum ana
Bizim için şehit olanlar gibi, Sakarya da
Benim gibi, canı pahasına direnenler
Destan yazmadı mı Çanakkale de, Kütahya da

Ben bu vatan için şehit oldum ana
Almadı düşmanımın bin kurşunu bedenimden canımı
Yurduma ihanet edenin değerse bir kurşunu
Akıtıverir o zaman bu yaramdan kanımı

Ben bu vatan için şehit oldum ana
Şu yurdumun her karış toprağında
Tomurcuk tomurcuk sevgi gülleri açsın diye
Kelebekler uçsun konsun diye her bir yaprağında

Hasan Yüksel

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.



....ŞEHİDİME


Vatanıma göz dikenlere
Göğsünü gererek siper edip
Teslim ettin ruhunu Hüda’ya,
Sen giderken Cennet-i Âlâ’ ya
Ardından yollara döküldük

Hüznün ateşini yakıp
Resmini duvara asıp
Maziye bakıp bakıp
Sen giderken ardından yollara döküldük.

Avuçlarımda tutarak,
Kahpece sıkılmış kurşunu
Düşmana gösterip dik duruşumu,
Durdurarak kalbimin vuruşunu
Sen giderken ardından yollara döküldük.

Anlattım şehit düştüğünü yavruna,
Yaslandım sonra camii duvarına
Bekleyip konmanı top arabasına
Sen giderken ardından
Son kez sarıldım al bayraklı tabutuna.

Hasan YÜKSEL
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.



.........Onur Duysaydım


Bastığın toprakta ayak izlerin
Olabilseydim de onur duysaydım
Kulaklarda çınlar sünnet sözlerin
Duyabilseydim de onur duysaydım

Canlara can veren bir tek telini
Tutabilmek için senin elini
Arkandan yürüyen ümmet selini
Görebilseydim de onur duysaydım

Hiç durmadan seni anan dilleri
Avuç açıp dua eden elleri
Kokunu savurup esen yelleri
Tutabilseydim de onur duysaydım

Dolansaydım kuşak gibi belinde
Tek bir cümle bile olsam dilinde
Çevirdiğin tespih senin elinde
Olabilseydim de onur duysaydım

Yüksel der seninle uysam sünnete
Kul olup kapında ersem himmete
Nur cemalin görüp senle cennete
Girebilseydim de onur duysaydım


Onur Bilge Şiirinden Esinlenerek Yazılmıştır
Hasan YÜKSEL
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


....Sözlerin


Her gün sevdiğini söylerken bana
Bilmiyorum şimdi, ne yaptım sana
Yürek yarasından dökülen kana
Dikenli de olsa taçtı sözlerin

Yoluna serdiğim, gonca gülleri
Unuttun yalvarıp, döktün dilleri
Hasretle kavuşmuş, olan elleri
Koparıp yalanlar, saçtı sözlerin

Yalanı söyleyen, dilini dilsem
Sevdamız yalanmış, geçmişi silsem
Sana karşı suç mu işledim bilsem
Doğru söylemekten kaçtı sözlerin.

Yüksel ilaç sanıp adın heceler
Sayıklamışım boş yere geceler
Aldanmışım meğer sana niceler
Sinemde yaralar açtı sözlerin


Hasan YÜKSEL
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.



....Ülkemin Kanını Emen Sülükler

Yıllarca yediler doymadılar ki
Ülkemin kanını, emen sülükler
Geleceğe eser koymadılar ki
Ülkemin kanını, emen sülükler

Halka inat, dokuz canlı kediler
Bizden daha iyi, var mı dediler
Ne varsa her şeyi çalıp yediler
Ülkemin kanını, emen sülükler

Kırmızı çizgiye sünger çektiler
Özgür halklar deyip, tohum ektiler
Barzani itini, bekçi diktiler
Ülkemin kanını, emen sülükler

Her karış toprağı satın aldılar
Bizimkiler bundan memnun kaldılar
Papaz için ferman bile saldılar
Ülkemin kanını, emen sülükler

Çuvaldız misali batar sözleri
Hiç kızarmaz tükrük dolu yüzleri
Paradan başkasın, görmez gözleri
Ülkemin kanını, emen sülükler

Düşmanla birlikte kumpas kurdular
İdealimiz BOP deyip durdular
AB ile eşlik edip vurdular
Ülkemin kanını, emen sülükler

Satılmış medyayla pislik döktüler
Askerlere hain deyip çöktüler
Önlerinde duran seti söktüler
Ülkemin kanını, emen sülükler

Yok edemediler bizi her asır
Hainler ayağa serilmiş hasır
Dolar ile etmek isterler esir
Ülkemin kanını, emen sülükler

Yüksel der; korktular, Türk’ün adından
Okkalı yediği her tokadından
Anlamadı ki bir türlü tadından
Ülkemin kanını, emen sülükler.


DOST YÜREKLERDEN TAŞANLAR:

Onlar sanır ki Türk halkı uyur
Halk olan uyumaz vatanını korur.
İç düşman dıştakinden beter kudurur
Ülkemin kanını emen sülükler ...Muzaffer Çalışkan.

Karış karış bu vatanı sattılar.
Yan gelipde bir köşede yattılar.
Üçü beşi bol keseden attılar.
Ülkemin kanını emen silikler.

Kandırdılar Allah ile kulları.
Çıkara bağlandı bütün yolları.
Allahı zikreden yalan dilleri.
Ülkemin kanını emen silikler.

Haksızlıkla vurğun oldu dizboyu.
Bilmemki hangisi yezidin soyu.
Satlığamı çıktı fıratın suyu.
Ülkemin kanını emen silikler.

Alkış tutulurmu böyle talana.
Allah diye sarıldılar yalana.
Deniz fenerinden çalan çalana
Ülkemin kanını emen silikler.

Korhani dayanmaz yağmaya özün.
Tutuşmaz alevin buz tutmuş közün.
Yalvarsan yakarsan geçermi sözün.
Ülkemin kanını emen silikler........................Aşık Korhani

Hasan Yüksel

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


...Bilmen Gerekir


Vatandaşı soyanı
Cebine göz koyanı
Bunu bir hak sayanı
Bir bir bilmen gerekir

Yurdu peşkeş çekeni
Fitne fesat ekeni
Kara tohum dikeni
Bir bir bilmen gerekir

Kaşık ile dolanı
Kepçe ile alanı
Yapılan her talanı
Bir bir bilmen gerekir

Askerlere sıkanı
Yürekleri yakanı
Vekil olup yıkanı
Bir bir bilmen gerekir

ABD’ de Bush’tları
Emrinde ki astları
Apo gibi puştları
Bir bir bilmen gerekir

Yüksel bil herkes gibi
Vatanın tek sahibi
Türk’tür alsın nasibi
Artık görmen gerekir
Hasan Yüksel
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


...Özürcü Kansızlar


Yürekleri yetmez, havlar dururlar
Puslu günü bekler, dişlek kansızlar
Karnını doyurup, hep kudururlar
Türk’ün ekmeğiyle, beslek kansızlar

İki yüzlü soysuz, bir avuç kaltak
Budasan da olmaz, olur bir çaltak
Ermeni’ye olur onlardan yaltak
Haddinizi bilin, ödlek kansızlar.

Aydınım dedikçe ortayı gerdin
Türklüğün adını Dünyada yerdin
Düşmanın eline bir çok koz verdin
Kabuğuna sığmaz, pörtlek kansızlar

Yüksel der, bizlere tuzak kuranlar
Bizimle yaşayıp sırttan vuranlar
Elbet olur sizden hesap soranlar
Kendinize gelin, böğlek kansızlar.


Beslek: Besleme, hizmetçi
Yaltak: Dalkavuk
Çatlak: Odun budağı
Pörtlek: Dışarıya doğru çıkık, patlak.
Böğlek- Büvelek: Sığırları rahatsız eden bir çeşit sinek, gübre sineği.


Hasan Yüksel
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


...Türkülerle Sevdim Seni

Anadolu’m güzel yurdum
Türkü türkü sevdim seni
Senle güzel düşler kurdum
Türkülerle sevdim seni

Ninni olmuş ağıtlarla
Yanık yanık bozlaklarla
Söylediğim hoyratlarla
Hece hece sevdim seni

Erciyes’in ince karı
Erzurum’un vardır barı
Artvin’imin Atabarı
Yana yana sevdim seni

Erzincan’ın yollarında
Dut kaynıyor dallarında
Bar tutuşmuş kollarında
Döne döne sevdim seni

Edirne’de er meydanı
Bu şehirde gör Sinan’ı
Dile destan her bir yanı
Kana kana sevdim seni

Diyar diyar elleriyle
Isparta’nın gülleriyle
Şu Burdur’un gölleriyle
Güle güle sevdim seni

Adın sorsan Sarıkamış
Ne güzeldir bak Karkamış
Göllerinde biter kamış
Burcu burcu sevdim seni

Davul çalar her havayı
Çevirirler oklavayı
Antep’de ye baklavayı
Diye diye sevdim seni

Yüksel sever her ilini
Karadeniz yeşilini
İnsanının hoş dilini
Türkü Türkü sevdim seni 

Seslendirme yaparak şiirime katkıda bulunan İbrahim Şahin'e gönülden teşekkürler.
Hasan Yüksel
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


SEVDALANMIŞIM SANA
Saysam kaç bahar geçti
Seni sevdim seveli, 
Ömrüme ömür kattın
Sana gönül vereli

Daima önümdesin
İçimde kanımdasın
Ne zaman zorda kalsam
Her zaman yanımdasın

Gönlüm seninle doldu
Sevginle mest oldu
Gözlerin bana kafes
Yüreğim mahkum oldu

Çiçek açmış baharım
Sen benim diğer yarım
Sevdalanmışım sana
Sultanım ecem karım

Yüksel der ahu zarım
Hep senin için varım
Sen bana hayat  veren
Kelebeğim,  bal  arım

Hasan Yüksel 21.11.2014

BATIP GİDİYOR
Sanırdım gönül buz tutup karlanmış, 
Yürek sevdalanmış yakıp gidiyor
İnceden inceden bir kor harlanmış
Aşkım nehir olmuş akıp gidiyor

Akıllanmaz yine gönül bağlarsın
Yar terk edip gider bir gün ağlarsın
Kaderimmiş deyip yürek dağlarsın
Kader yumruğunu çakıp gidiyor

Canan bir ok atmış bana bakıyor
Sarhoş gönül, akla meydan okuyor
Kader ağını yavaşça dokuyor
Yürek bel bağlamış atıp gidiyor

Sevda senin için dikenli bir gül
Dikenli bahçede gördüğün sümbül
Kavuşamaz hiç bir an güle bülbül
Gül soldu dikeni batıp gidiyor

Yüksel kanma sakın tutsak gönlüne
Ne geçecek bundan sonra eline
Kapılma bir kuru aşkın seline
Zaman kahpe olmuş satıp gidiyor.


Hasan Yüksel. 21.11.2014



ÖMÜR DEDİĞİN

Ömür dediğin nedir ki? 
Bir gün ana kucağında 
Bir gün musalla taşında, 
Savrulup giden meltem rüzgarı gibi 
Bir kelebeğin kanadında 
Aşamdan sabaha katedilen 
Bir günlük bir yol 
Eninde sonunda 
Her nefsin tadacağı 
Bir doğum ve sevinçle gülen yüzler 
Bir de ölüm, arkasından ağlayan gözler. 


Hasan Yüksel 2015

AYRILIK YARESİ
Ayrılık yaresi boran kış gibi
Yare küsmüş beden ölecek sanır
Yaşananlar sanki kara düş gibi
Ah şu gözler seni görecek sanır

Sensiz bir yıl daha geçti geceler
Dilim hiç durmadan adın heceler
Yokluğuna hasret kaldım niceler
Gönlüm bir gün seni dönecek sanır

Divane gönül hep yarini arar
Ayrılık yaresi ruhumu sarar
Söyle bu ayrılık kimlere yarar
Kalbim kırık, seni gelecek sanır

Bilirim ki sensin derdime derman
Dilinden dökülen banadır ferman
Sararıp savruldum oldum bir harman
Yüksel bir gün hasret bitecek sanır.

26.10.2016



Hiç yorum yok: