BÜNYAN İLÇESİ

İlçe Kaymakamı:  Turgut GÜLEN                Tel. sant: 0 352 712 10 15

Belediye Başkanı: Selahattin METİN           Tel. sant: 0 352 712 10 40

İlçe Nüfusu: 12510

Yüzölçümü km2:  1358

İl Merkezine Uzaklığı: 41 km.

İlçenin Tarihi:

İlçe yakınlarında ve bağlı köylerde mevcut mağaralar ve kalıntılardan, bu yöre yerleşiminin M.Ö.4000-1200 yıllarında Etiler’e kadar dayandığı anlaşılmaktadır. Bu yöre İran, Asur, Kapadokya ve Roma Kültürlerini yaşamış, Anadolu Selçuklu Devleti ile Türkleşmiştir.

Bölgedeki tarihi eserler Selçuklular zamanından kalmıştır. Bu eserler Merkez ve Büyük Bürüngüz Köyündeki camilerle, Sultanhanı ve Karadayı Köylerindeki kervansaraylardır. Bölge 1515 tarihinde Yavuz Sultan Selim tarafından Osmanlı Devleti topraklarına katılmıştır.

Önceleri “Sarımsaklı Karyesi” adını taşıyan ilçe, 1895 yılında Pınarbaşı ilçesinden ayrılarak “Bünyan-ı Hamit” adıyla ilçe olmuştur. “Bünyan” Arapça’da “yapı” anlamına gelmekte olup, “Bünyan-ı Hamit” de “Hamid’in Yapısı” anlamındadır.

1908 yılında Meşrutiyetin ilanı ile Abdülhamit tahtan indirilince ilçenin isminden “Hamit” kelimesi kaldırılmış, isim Bünyan olarak kalmıştır. Bünyan ilçe olmadan Sivas ilinin Pınarbaşı (Aziziye) ilçesine bağlı iken, 1908 yılında müstakil ilçe olmuştur. 1912 yılında Sivas ilinden ayrılarak Kayseri iline bağlanmıştır.

Coğrafi Yapı:

Bünyan İç Anadolu Bölgesi’nin yukarı Kızılırmak bölümünde Kayseri’ye bağlı bir ilçedir. Kayseri’nin 40 km kuzey doğusundadır. Yüz ölçümü 1306 km2 dir. Yedi kasabası ve yirmi dört köyü vardır.

Bünyan ilçesi, doğuda Pınarbaşı, güneyde Tomarza, batıda Kayseri, kuzeyde Sarıoğlan ve Akkışla ilçeleriyle çevrilidir. İlçe merkezinin nüfusu, 11.974 olup kasaba ve köyleriyle birlikte 30.971 kişidir.

Erciyes Dağı’nın 40 km kuzeydoğusunda, 35,52 boylam ve 38,55 enlemi üzerinde 1900 rakımlı Koramaz Dağı’nın kuzey eteğinde deniz seviyesinden 1348 m yükseklikteki bir mevki de kurulmuştur.

Sivas - Kayseri Demiryolu İlçeye bağlı Büyüktuzhisar Kasabası'ndan geçmektedir.

İlçeye ulaşım eski Kayseri - Malatya Karayolundan sağlanmaktadır.

İKLİMİ

İlçede karasal iklim hüküm sürer. Yazları sıcak ve kurak, kışları soğuk ve kar yağışlı geçer. Yağmurlar en çok Nisan-Mayıs ve Ekim aylarında olur, kar ise Aralık, Ocak-Şubat aylarında yağar.

Yıllık yağış tutarı 35 cm dir. Yağışlar genellikle batıdan gelir. Yıllık ortalama sıcaklık 10 santigrat derece civarındadır.

Gece ile gündüz arasındaki ısı farkı çok fazladır. Kışları kuzeyden poyraz, yazları doğudan karayel, güneyden lodos, en çok esen rüzgarlardır.

İlçe merkezinde daha çok doğudan batıya “ Boğaz Yeli ” denen soğuk rüzgar eser.

BİTKİ ÖRTÜSÜ

Tabii bitki örtüsü içinde stepler önemli yer tutar. Stepler hem yağış azlığına hem de su kaybına yol açan uzun yaz kuraklığında ilkbahar ortalarından yaz başlarına kadar yeşilliğini muhafaza eder. Yaz ortalarına doğru bitkilerde sararmalar başlayarak yavaş yavaş kaybolur.

Bünyan’ da ormanlık, koruluk yoktur. Koramaz Dağları’nın kolları üzerinde yabani armut ağaçları ile Kahveci Köyü’ne ait Eğriyıl Tepeleri’nde çok küçük miktarda meşelik vardır. Ayrıca dağlarda kendiliğinden biten bodur çalılıklara ve keven bitkisine rastlamak mümkündür.

Son yıllarda ilçe merkezinde su boylarında ve sulanabilen arazilerde kavak ve söğüt ağaçları dikilmeye başlanmıştır. İlçe halkı bu sahaya ilgi göstermektedir. Bünyan ve köylerindeki bahçelerde çeşitli meyve ağaçları vardır. Bu ağaçlar içinde elma ve kayısı önemlidir.

Üzüm bağları içerisinde en önemli olanlar, merkezdeki Şeşe ile Karakaya ve Karahıdır Köyleri’ndeki bağlardır. Bağcılık son yıllarda gerekli ilgiyi görmediği için gerilemiştir.

YÜZEY ŞEKİLLERİ

Arazisi umumiyetle kuzeybatıda, kuzeydoğu,güneybatı istikametinde uzanan Kızılırmak nehri vadisine karşı, yer yer dik ve sarp, yer yer hafif meyilli tatlı sırtlardan ibarettir.

Belli başlı engebelerinden, güneybatı boyunca uzanan 1900 rakımlı Koramaz Dağları vardır. Bu dağların Güllüce ve Yeni Süksün Kasabaları’na doğru uzanan parçaları, Mercimek, Alımpınarı, Ayvasıl, Turnadağı, Tepetarla ve Anadut adlarını alır.

Koramaz Dağları, Erciyes Dağı’nın 15 km kuzey doğusundan başlayarak Uzunyayla’ya kadar 60 km boyunca uzanan sıradağlardır. Bu dağların batı bölümüne Koramaz Dağı ( 1900 m ), orta bölümüne Çeksorot Dağı ( 1950 m ), doğu bölümüne de Hınzır Dağı ( 2623 m ) denilmektedir. Bu sıradağlar yalnız iki yerde geçit vermektedir. Bu geçitlerin birincisi ilçe sınırları dahilinde Hazarşah Köyü yakınlarında, öbür geçit ise Hınzır Dağı’nın batısındadır.

AKARSULARI

Sarımsaklı Suyu : Türkiye ‘de akarsu rejimleri bakımından “yalnız gür kaynaklardan beslenen akarsulara “ verilen önemli bir örnektir. Bünyan’ ın 3 km güneydoğusundaki Göztepe denilen dağdan kaynağını alır. Kaynaktaki adı Pınarbaşı suyudur. Bu suyun kasaba içinde yaklaşık 80 m yükseklikteki çağlayandan düşüşü sırasında, üzerinde kurulan hidroelektrik santrali ile 1000 KW gücünde elektrik elde edilir.

Su kasaba içinde doğudan gelen Bük Suyu ( Boğaz Suyu ) ile birleşerek batıya doğru yönelir. Kayseri ovasına açılan vadisinde Sarımsaklı Barajı’nı doldurduktan sonra Kayseri şehir merkezinin kuzeyinden batıya doğru akarak Boğaz Köprü’ye ulaşır, burada Karasu ile birleşerek Beğdeğirmeni Köyü yakınlarında Kızılırmak’ a karışır.

Sarımsaklı Suyu’nun yağış alanı 2300 km den çok olup, ortalama akımı 4.988 m/sn dir. Azami akımı 20.0 m/sn, asgari akımı 1.80 m/sn, seviyesi 58 cm, yaklaşık boyu 90 km dir.

Bünyan şehir merkezi içme suyu ihtiyacını karşılar, ayrıca Bünyan’ daki bahçelerin ve bazı tarlaların sulanmasında da kullanılır.

Taçın Suyu: Bünyan’ ın kuzeydoğusunda Topsöğüt Köyü ( Taçın ) yakınlarından doğup, güneye yönelerek Zamantı Irmağı’na karışır.

Bu akarsuların dışında kalan küçük akarsular şunlardır : Kahveci Suyu, Elbaşı Suyu, Samağır Suyu, Girveli Suyu ( Öz ).

GÖLLER ve PINARLAR

Tuz Gölü : Tuzhisar Kasabası yakınındadır. Çevresindeki ufak dere sularıyla yağmur sularının birikintilerinden meydana gelmiştir. Arazinin çoğunun çorak ve tuzlu olmasından yazın kuruyan gölün etrafında bol miktarda tuz tabakası birikmektedir. Gölün boyu 8 km, eni 4 km dir. Gölün büyük bir bölümü Sarıoğlan İlçesi sınırlarındadır.

Daha önceleri gölden tuz elde edilmekte iken, tuzun acı olması nedeniyle bu işten vazgeçilmiştir.

İlçe Merkezindeki Pınarlar :

1- Çepil suyu Camiikebir Mahallesi

2- Kayapınar Hal’in giriş kısmında

3- Üç gözlü Hal’in alt kısmında

4- Hacı Ali’nin pınar Bünteks

5- Büngüldek Şahsenem’in başlangıcında

6- Çifte çeşme Bayramlı

YAYLALARI

Bünyan İlçesi’nin genel görünümünde yaylalar birinci sırayı alır. İlçe merkezinde ve bağlı köylerindeki yaylalarda hayvancılık yapılır.

Merkez sınırları içerisinde Koramaz Dağları silsilesinde yer alan yaylaların en önemlileri şunlardır: Çiçekli, Başınyayla, Çalapverdi, İsril, Balkaya, Fakılar ve Eğriyıl’dır.

İdari Yapı:

Bünyan İlçe’si, Merkez ve Elbaşı Bucağı ile bağlı köylerden oluşmaktadır. Merkeze bağlı köy sayısı 19, Elbaşı Bucağına bağlı köy sayısı 7 olmak üzere 26 köy mevcuttur.

Merkeze bağlı B.Tuzhisar Köyü 1963 yılında, Akmescit, Karakaya ve Y.Süksün Köyleri 1989 yılında Elbaşı ve Koyunabdal Köyleri 1992 yılında, B.Bürüngüz ve Güllüce Köyleri de 1998 yılında belediye olmuştur.

Ayrıca ilçe merkezinde 14 mahalle, B.Tuzhisar Beldesinde 3 Mahalle, Karakaya Beldesinde 3 Mahalle, Koyunaptal Beldesinde 3 Mahalle, Yeni Süksün Beldesinde 2 Mahalle, Akmescit Beldesinde 2 Mahalle, Elbaşı Beldesinde 2 Mahalle, B.Bürüngüz Beldesinde 1 Mahalle ve Güllüce’de 1 Mahalle olmak üzere toplam 31 mahalleden oluşmuştur. 26 Köy olmak üzere 57 muhtarlık mevcuttur.

2000 Yılı Genel Nüfus Sayımı Sonuçlarına göre İlçe merkezi nüfusu 12.510 kişi, köyler nüfusu 27.032 kişi, genel toplam ise 39.542 kişidir. Kadın sayısı erkek sayısından fazladır. Nüfus göçler nedeniyle son yıllarda azalma eğilimine girmiştir. Yıllık nüfus artış hızı şehir merkezinde binde -8.74, köylerde ise –7.72 olup, toplamda ise –8.04 nüfus azalması görülmektedir.

Belde Ve Köyler:

*Akmescit

*Büyük Tuzhisar

*Elbaşı

*Güllüce

*Karakaya

*Koyunabdal

*Yeni Süksün

************

*Ağcalı

*Akçatı

*Asmakaya

*Burhaniye

*Dağardı

*Ekinciler

*Emirören

*Girveli

*Hazarşah

*İğdecik

*Kahveci

*Karacaören

*Karadayı

*Karahıdır

*Kardeşler

*Köprübaşı

*Kösehacılı

*Musaşeyh

*Samağır

*Sıvgın

*Sultanhanı

*Topsöğüt

*Yağmurbey

*Yünören

Ulaşım Bilgisi

Kayseri merkeze 41 km uzaklıkta olan ilçemizde ulaşım belediye Otobüsleri ve kooperatif araçları ile sağlanmaktadır. Araçlar Kayseri de Doğu Garajı' ndan  ve eski Talas Durağı karşısı, Seyit Burhanettin Mezarlığı yanından hareket eder. Bağlı beldeler ve köylerle olan ulaşım da her belediye ve köylerin araçları ile sağlanmaktadır.

Ekonomik Yapı:

İlçedeki belli başlı ekonomik uğraş; tarım, hayvancılık, mevsimlik inşaat işçiliği ve halıcılıktır.Tarla tarımı, en temel uğraş olup, sadece hayvancılıkla geçinen yerleşim birimi bulunmamaktadır. Tarım ve hayvancılıkta verim, arzu edilen ölçüde değildir.

Halıcılık; İlçe Merkezi ve bağlılarında, ailelerin çoğunluğu için, getirisi az da olsa ekonomik nedenlerden dolayı yerini korumakla birlikte, özellikle son yıllarda önemi ve etkisini sürekli olarak azalan bir konumdadır. 

İlçenin, yurt içinde ve yurt dışında adının duyulmasına sebep olan Bünyan Halıcılığı’nın, bu ekonomik şartlarda, makine halıları ile rekabet etmesi günden güne zorlaşmaktadır. Halıcılıktaki olumsuz gelişmeler, Sümerbank Yünlü Dokuma Sanayi A.Ş’ nin özelleştirilmesi ve Kayseri - Malatya Yolu’nun Bünyan  Merkezi’ne uğramadan geçen yeni güzergahı gibi  etkenler İlçe ekonomisini olumsuz yönde etkilemiş, gerek istihdam alanında, gerekse halkın gelir düzeyinde büyük ölçüde gerilemeye neden olmuştur. 

Gelir seviyesinin düşmesi ve yaşanan diğer ekonomik sıkıntıların sonucunda meydana gelen göçler, İlçenin nüfusunun azalmasına neden olmaktadır. 

TARIM VE HAYVANCILIK

İlçede, tarım arazisinin kullanılışı şöyledir:Toplam ekilebilir arazi; 541.608 dekar, nadasa bırakılan arazi; 147.310 dekar, sulanabilir arazi; 65.853 dekar ve sulanmayan ekilen arazi; 328.435 dekar.

Arazinin büyük bir bölümünde, buğday, arpa, yulaf ve çavdar ekimi yapılmaktadır. Son yıllarda silajlık mısır ve şeker pancarı ekimi yapılmaya başlanmıştır. 

İlçede hayvancılığa dayalı, büyük sayılabilecek 3 tesis bulunmaktadır. 1. tesis, C.C.T. Şirketine ait olup, Şirketin 1.000 büyükbaş kapasiteli tesisinde halen, 260 büyükbaş hayvan bulunmaktadır. 2. şirket ise İlker HOROZ adına ruhsatlı bulunan 300 büyükbaş kapasiteli besi hayvanı tesisidir. 3. Tesis ise; 2011 yılında ilçemizde kurulan  Plato Entegre Hayvancılık ve Tarım Sanayi Ticaret A.Ş olup, 1.000  büyük baş hayvanla faaliyete geçmiştir.

Son zamanlarda besi hayvancılığına ilgi artmıştır. Bu türlü girişimler devlet tarafından da desteklenmektedir.  

HALICILIK 

İlçe, halısıyla ün yapmış ve geçmişte gelirinin büyük çoğunluğunu halıcılıktan sağlamış olmasına rağmen halıcılık,  günümüzde çeşitli nedenlerle (kalitesiz ip, vasıfsız işçi, kalitesiz dokuma gibi)  rantabıl olmaktan çıkmıştır. İlçenin gelir kaynaklarının en başında yer alması gereken halıcılığın canlanması için; -Bünyan Halısında standart ve patent çalışmalarının yapılması, ip, boya, dokuma ve santimetre kareye düşen ilmek sayısı ile yöreye has modellerin belirlenmesi yönüne gidilmesi,      

-El halısı üretiminin tekstil sektörü kapsamından çıkartılarak, el sanatları sektörüne dahil edilmek suretiyle  yeniden belirlenmesi,

-İşletmelerin,  en az 10 ar kişilik  istihdam sağlayan işletmeler haline getirilerek KOBİ  statüsüne    kavuşturulması, 

-İşletmeler tarafından kurulacak bir kooperatif vasıtasıyla, tespit edilen standartlarda ip üretilmesine yönelik boyahane  çalışmalarının yapılması,

-İlçede kurulacak işletmelerin,  örgüt çatısı altında toplanmasını sağlayarak, halıdaki kalitenin artırılması ve böylelikle daha kolay pazar oluşturulması gereklidir.

               

SANAYİ VE TİCARET 

İlçe Merkezi’nde; Bünsa, Bünteks ve Bünyan Gıda isimlerini taşıyan küçük sanayi kuruluşları bulunmakta, ancak buralar yeterli istihdamı sağlayamadığı için, iş  gücünün bir   bölümü, günlük  geliş  gidiş yapmak suretiyle,  Kayseri’de  çalışma  imkanı bulabilmektedir.

Özellikle yaz döneminde, inşaat sektöründe çalışmak için, büyük şehirlere yoğun iş gücü göçü olmaktadır. Sürekli ve dönemsel işsizlik, hali hazırda İlçenin en büyük sorunu olarak görülmektedir. İlçe genelinde organize sanayi bölgesi ve küçük sanayi sitesi bulunmamaktadır. İlçede, Ziraat Bankası ve Denizbank bulunmaktadır.

Pazar günleri İlçe Merkezi’nde kurulan hayvan pazarı, hem ilçe ekonomisini olumlu yönde etkilemekte, hem de hayvancılığı teşvik etmektedir.

Sosyal Yapı:

İlçe eğitime düşkün bir yapıya sahip olup, çok yaşlıların dışında okuma yazma bilmeyen yok gibidir. Okuma yazma oranı %99’dur. İlçe genelindeki tüm okullarda “Tekli Eğitim” yapılmaktadır.

İlçe merkez ve köylerdeki konutlar eskiden birbirine yanaşık ve toprak örtülü olarak yapılmış olup, halen mevcutları vardır. Yeni yapılan binalar ise betonarme ve çatılı olarak yapılmaktadır. Tarihi değeri olan ve konak tabir edilen bina vardır ve sahipleri tarafından konut olarak kullanılmaktadır. Yerleşim merkez ve köylerde toplu bir görünüme sahiptir.

Mezra şeklinde dağınıklık yok denecek kadar azdır. Sadece Koyunabdal Kasabasında mezra bulunmaktadır. İlçe merkezinde ve Karahıdır köyünde birkaç çiftlik yerleşimi vardır. Toplu yerleşim dolayısıyla devlet hizmetleri rahat götürülebilmektedir.

Bünyan merkez ve köyleri eskiden beri devlet dairelerinde devlet-halk ilişkilerini üst seviyede yürütmektedir. Vatandaş devlet dairelerine rahatlıkla girip işini yapabilme, gerekli bilgiyi alma alışkanlığına sahiptir. Vatandaş istek ve ihtiyaçlarının giderilmesinde takipçi ve sonuçlandırıcı bir yapıya sahiptir.

Ayrıca Sultanhanı, Karadayı ve B.Bürüngüz Köylerinde Selçuklulardan kalma tarihi binalar ve kervansaraylar mevcuttur.

İlçe merkezi ile bağlı yerleşim yerlerinde hiçbir eğlence merkezi yoktur. Ancak Bünyan Belediye Başkanlığının kurmuş olduğu Alabalık Üretme Çiftliği, Sarımsaklı Çayı’nın kaynağı olan Pınarbaşı mevkii ile Özden Gıda A.Ş.’nin kurmuş olduğu Mersin Önü mevkiinde Kayseri-Malatya karayolu üzerindeki çiftliği mesire yeri olarak ilçe halkının ve dışarıdan gelen misafirlerin ilgisini çekmekte, azda olsa vatandaşın eğlence ihtiyacına cevap verebilecek kapasiteye sahiptir.

Eğitim Ve Öğretim:

İlçe, eğitime düşkün bir yapıya sahip olup, çok yaşlıların dışında okuma yazma bilmeyen yok gibidir. Okuma yazma oranı % 99 dur.Yeni eğitim sistemi gereğince, okul dönüşümleri yapılmıştır. İlçe genelinde; 25 ilkokul, 15 ortaokul ve 8  lise bulunmaktadır. Ayrıca 1 müstakil anaokulu,  okullar bünyesinde de 18 anasınıfı bulunmaktadır. Namık Kemal Ortaokulu bünyesinde, 1  özel eğitim sınıfı vardır.

Liselerin bulunduğu yerler; 6 merkez, 1 B.Tuzhisar, 1 Akmescit

Ortaokulların bulunduğu yerler; 3 merkez, 7 kasabalarda ve 5 köylerde (Yünören, Ekinciler, Köprübaşı, Karadayı, Topsöğüt)

İlkokulların bulunduğu yerler; 3 merkez, 8 kasabalarda ve  14 köylerde (Ağcalı, Burhaniye, Ekinciler, Hazarşah, İğdecik, Kahveci, Karadayı, Karahıdır, Köprübaşı, Samağır, Sıvgın, Sultanhanı, Topsöğüt, Yünören)

Kardeşler ve Akçatı Köyleri’nde bulunan okullar, öğrenci azlığından dolayı kapalıdır.

İlköğretim öğrencilerinin taşıma ihalesi yapılmış olup, 160 öğrenci taşınmaktadır. Ortaöğretim öğrencilerinin taşıma  ihalesi henüz yapılmamıştır.

İlkokula giden öğrenci sayısı 2072, ortaokula giden öğrenci sayısı 2076, liseye giden öğrenci sayısı  2093 ve okul öncesi öğrenci sayısı 301  olmak üzere, toplam  öğrenci sayısı   6542’dir.

İlkokullardaki öğretmen sayısı 145, ortaokullardaki öğretmen sayısı 106 ve  liselerdeki öğretmen sayısı 186 olmak üzere, toplam 437 kadrolu öğretmen bulunmaktadır. Ayrıca 38 ücretli öğretmen çalıştırılmaktadır.

İlçe Merkezinde; Naci Baydemir İmam-Hatip Lisesi bünyesinde Din Öğretimi Genel Müdürlüğüne bağlı 75 yatak kapasiteli Devlet Parasız Yatılı Erkek Öğrenci Pansiyonu ve 72 ile 62 yatak kapasiteli 2 Özel Erkek Öğrenci Yurdu ve 65 ile 16 yatak kapasiteli 2 Özel Kız Öğrenci Yurdu olmak üzere 5 yurt bulunmaktadır. Bu yurtların toplam yatak kapasitesi 290 dır.   

Bünyan'da Turizm:

Kayseri İl merkezine yakınlığı nedeniyle günübirlik turizm için önemli potansiyel olduğundan değerlendirilmektedir. Sarımsaklı Suyu’nun çıkış yeri olan Pınarbaşı Mevkii, Kayabaşı, Kayaaltı, Sarımsaklı Vadisi gibi özellikleri nedeniyle mesire amaçlı turizme uygundur.

Ayrıca, Kayabaşı Mağaraları, Samağır Köyü’ndeki Mağaralar, Doğanlar Mahallesi’ndeki Şammaspir Kilisesi, İlhanlılar dönemine ait Cami-i Kebir, Kayseri - Sivas Karayolu’nun 47 nci kilometresi Sultanhanı Köyü’nde bulunan Sultan Hanı, Karadayı Köyü’nde bulunan Karatay Hanı, Dulkadiroğlu Beyliği dönemine ait Samağır Köyü’nde bulunan Abdurrahman Gazi Türbesi, Karakaya Kasabası’nda bulunan Seyit Halil Türbesi, Osmanlılar dönemine ait Yenice Mahallesi’ndeki Papaz Çeşmesi, Büyük Bürüngüz Köyündeki Daniş Ali Bey Camii, Çeşmesi ve Yazıcı Çeşmesi gibi tarih abidesi eserlerle doludur.

Bünyan turizm alanları tarihi, jeomorfolojik yapı, halıcılık ve doğal güzellik yönünden zengin bir yapıya sahip olmasına rağmen iyi tanıtım yapılamadığından yeterli seviyede turizm faaliyetleri gerçekleşmemiştir. Ancak Kayseri İl Merkezine yakın olduğundan (40 km) günübirlik turizm için önemli potansiyel olduğundan Pınarbaşı mevkii, Kayabaşı, Kayaaltı, Sarımsaklı Vadisi gibi özellikleri nedeniyle mesire amaçlı turizm yapılmaktadır

(Not: Kayseri Valiliği ve Bünyan Kaymakamlığı Sitesinden Alınmıştır)

AKIŞLA İLÇESİ

İlçe Kaymakamı: Mehmet GÜLSEVEN         Tel. sant: 0 352 591 32 11

Belediye Başkanı: Mustafa DURSUN             Tel. sant: 0 352 591 31 08

İlçe Nüfusu: 9864

Yüzölçümü km2:  546

İl Merkezine Uzaklığı: 79 km.

İlçenin Tarihi:

Akkışla halkı, Orta Asya’dan göçebe oba olarak gelmiş ve bugünkü ilçe sınırları içerisine yerleşmiştir. Kuruluş tarihi belli olmamakla beraber 1804 yılında Kuzugüdenli namı ile ilçenin doğusundaki Hınzır Dağı eteklerine yerleşmişlerdir. İlk yerleşimden sonra 45 pare köy var iken, bugün 2 belde ve 5 pare köy kalmıştır.

Daha önceleri Sivas iline bağlı iken Kayseri’nin il olması ile birlikte Kayseri ili Pınarbaşı (Aziziye) ilçesine bağlanmıştır. Bünyan’ın ilçe olmasıyla birlikte Bünyan ilçesine bağlanmış ve bu durum 1987 yılına kadar devam etmiştir.

1953 yılında belediye teşkilatı kurulan Akkışla İlçesi 19.06.1987 tarih ve 19507 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 3392 Sayılı Kanunla Akkışla İlçesi olarak faaliyete geçmiştir.

İlçe Akkışla adını; kuzeyinde bulunan kayaların beyazlığından AK, hayvanların kış aylarında dışarıda kalmasına müsait olduğundan KIŞLA kelimesini birleştirerek almıştır.


Coğrafi Yapısı:

Akkışla İlçesi Kayseri İli’ne 80 km. uzaklıkta olup, doğusunda Pınarbaşı, batısında Sarıoğlan, kuzeyinde Gemerek, güneyinde Pınarbaşı ve Bünyan ilçeleri bulunmaktadır.

İlçe merkezinin deniz seviyesinden yüksekliği 1350 m. dir. Arazi itibari ile toprakların % 60 kadarı dağlıktır. Bu dağlar derin vadilerle yarılmıştır. Akkışla İlçesi ile Pınarbaşı İlçesi arasında Hınzır dağı bulunmaktadır. Dağlar güneybatıdan doğuya uzanmaktadır. Aynı zamanda dik ve sarp, yer yer tatlı meyilli sırtlardan oluşmaktadır. İlçe sınırları içerisinden geçen Kesdoğan ve Acısu çayı Kızılırmak’a ulaşmaktadır. İlçe yüzölçümü 546 km2 dir.

İklim olarak karasal iklim özelliklerini taşır, yazları sıcak ve kurak, kışları soğuk ve kar yağışlıdır. Ortalama yağış miktarı m2 ’ ye 400-500 mgr. düşmektedir. İlçe genelinde meteoroloji istasyonu olmadığından meteorolojik göstergeler hakkında kesin bilgiler elde edilememektedir.

Bitki örtüsü bozkır olup, yerleşim yerleri ise meyve ve kavak ağaçları ile kaplıdır. İlçe genelinde 10.000 hektar ormanlık ve 15.000 hektar çayır ve mera alanı vardır. Mera alanları coğrafi olarak dağınık ve bitki örtüsü olarak fakirdir.

İdari Yapısı:

İlçe’de; biri merkez olmak üzere üç belediye kuruluşu vardır. İlçe merkezi beş Gömürgen 3, Kululu 4 mahalleden teşekkül etmiştir. İlçeye bağlı iki kasaba ve beş köy bulunmaktadır. Mezra ve bucağı yoktur.

İlçe merkezinde yerleşim genel olarak toplu yapılan konutlardadır. Müstakil olarak da bağ, bahçe ve tarla sahipleri tarafından daha modern konutlar yapılmaktadır. Köylerde elektrik, su ve kanalizasyon gibi sorunlar toplu yerleşmeyi zorunlu kılmıştır. İlçe merkezine bağlı mezra ve oba bulunmamaktadır.

2000 Yılı Genel Nüfus Sayımı Sonuçlarına göre İlçe merkezi nüfusu 3.265 kişi, köyler nüfusu 6.599 kişi, genel toplam ise 9.864 kişidir. Nüfusun %51’i kadın, %49’u erkektir. Yıllık nüfus artış hızı şehir merkezinde binde 4.89, köylerde ise –14.12 olup, toplamda ise –8.22 nüfus azalması görülmektedir. Akkışla’da geçimini temin edecek iş imkanı bulunmadığından son yıllarda dışarıya büyük oranda göç olmaktadır. Bu durum Akkışla nüfusunun düşmesine neden olmaktadır.

Belde Ve Köyler:

*Kululu Belediyesi
*Gömürgen Belediyesi

********
*Girinci Köyü
*Ortaköy Köyü
*Alevkışla Köyü
*Gümüşsu Köyü
*Ganişeyh Köyü

Ulaşım Bilgisi:

Kayseri merkeze 80 km uzaklıkta olan ilçemizde ulaşım belediye ve kooperatif araçları ile sağlanmaktadır.Araçlar Kayseri de Doğu Garajı' ndan hareket eder. Bağlı beldeler ve köylerle olan ulaşım da belediye ve kooperatif araçları ile sağlanmaktadır.

Ekonomik Yapı:

İlçe halkının geçim kaynağı tarım ve hayvancılığa dayanmaktadır. Akkışla’da faal nüfusun %65 kadarı ufak çaplı tarım ve hayvancılık ile uğraşmakta olup, kalan %35’i yurtiçinde ve yurtdışında geçici veya kadrolu işçi, memur, esnaf ve çeşitli sektörlerde çalışmaktadır.

Tarımsal faaliyet olarak yem bitkileri, yıllık 3.800 ton buğday, 850 ton arpa, 160 ton çavdar ve baklagillerden nohut ile yeşil mercimek üretilmektedir. Arazinin 20.000 hektarı tarım dışı kullanılmayan arazidir. İlçede bir Tarım Kredi Kooperatifi hizmet vermektedir. Tarımsal faaliyetler ticari amaçla değil halkın kendi ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla yapılmaktadır. Son zamanlarda tarımla uğraşanların sayısında azalma görülmekte ise de süt toplama merkezinin faaliyete geçmesi ile birlikte hayvancılıkla uğraşanların sayısında bir artış olduğu görülmekte ve bu artışın devam edeceği düşünülmektedir.

İlçe dahilinde 3.290 adet büyükbaş hayvan, 45.000’e yakın adet küçükbaş hayvan bulunmaktadır. İlçe’ye has kök boyası ile Gömürgen kasabası ve Ganişeyh köyünde kilim, heybe, seccade vb.el sanatları ile halı dokumacılığı yapılmaktadır.

İlçe dahililinde ticari faaliyette bulunan işletme ve sanayi kuruluşu sayılabilecek hiç bir tesis bulunmamaktadır. Birkaç ufak çapta demirci ve marangoz atölyesi faal durumdadır. İlçenin ihtiyacına cevap verecek bir küçük sanayi sistesi kurulmasına gereksinim duyulmaktadır. Ticari faaliyet olarak, tarım ve hayvan ürünlerinin Kayseri merkezine pazarlanması şeklinde yapılmaktadır. Özellikle elma ve girebolu meyvesinin pazarlaması da kapıdan yapılmaktadır.

Sosyal Yapı:

İlçe halkının büyük bir bölümü tarım ve hayvancılıkla uğraştığından yazın tarla, bağ ve bahçe işleri, aynı zamanda hayvancılıkla uğraşanlar daha iyi verim alabilmek için yazın yaylalara çıkarlar. Kışın ise hayvanlarını ağıllara çekerek bakımlarını burada yaparlar. İlçede yaşayan genelde yurtdışında bulunan ilçe halkının her yıl 6’ıncı ve 7’inci aylarda ilçeye gelmesi ile birlikte sosyal yaşantıda canlanma yaşanmaktadır. Evlenme ve nişanlar genelde bu aylarda yapılmaktadır.

İlçe genelinde 1937 yılına kadar okur-yazar olan yok denecek kadar az iken, bu gün okur-yazar oranı % 93 ‘e çıkmıştır. Okur-yazar nufusun %38’i ilkokul, %28’i ortaokul, %18’i lise, %6 sı yüksekokul mezunudur. Son yıllarda yüksekokul mezunlarında gözle görülür bir artış yaşanmaktadır.

İlçenin Kayseri’ye 80 km. uzaklıkta olması nedeniyle ilçede yaşayanların büyük bir kısmı sosyal ve kültürel faaliyetten mahrumdur. İlçe genelinde sinema, kültür sitesi, çocuk bahçesi, dinlenme parkı ve lunapark gibi eğlence yerleri bulunmamaktadır.

(Not:Kayseri Valiliği Ve Akkışla Kaymakamlığı Sitesinden Alınmıştır)

KAYSERİ'NİN COĞRAFİ YAPISI

KAYSERİ'NİN COĞRAFİ YAPISI

KONUM

Kayseri, İç Anadolu’nun güney bölümü ile Toros Dağlarının birbirine yaklaştığı bir yerde Orta Kızılırmak bölümünde yer alır.

37 derece 45 dakika ile 38 derece 18 dakika kuzey enlemleri ve 34 derece 56 dakika ile 36 derece 58 dakika doğu boylamları arasında bulunmaktadır.

Doğu ve kuzeydoğusu Sivas, kuzeyi Yozgat, batısı Nevşehir, güneybatısı Niğde, güneyi ise Adana ve Kahramanmaraş İlleri ile çevrilidir.

YÜZÖLÇÜMÜ VE ARAZİ DAĞILIMI

İl yüzölçümü 16.917 km2 dir. Türkiye'nin % 2,2' lik bir bölümünü kaplar. İlin yüzölçümünün yaklaşık %40'ını tarım arazisi oluşturmaktadır. En düşük arazi oranı ise orman ve fundalık alandır.Kayseri orman yönünden oldukça fakirdir. 

İl merkezinin denizden yüksekliği ortalama 1050 m.'dir

Kayseri'yi kuzeybatı ve kuzeyden Yozgat, kuzey ve kuzeydoğudan Sivas, Doğudan Kahramanmaraş, güneyden Adana, güneybatıdan Niğde, batıdan Nevşehir çevreler. 

İl yüzölçümünün yaklaşık yüzde 20’sini Pınarbaşı ilçesi oluşturmaktadır. Bunu Develi, Tomarza ve Sarız ilçeleri izlemektedir. 

                İlçeler                     Yüzölçümü km2                   Oran (%)

                Kocasinan                       721                               04,26

                Melikgazi                        700                               04,15

                Akkışla                           440                                02,60

                Bünyan                        1.310                                07,74

                Develi                          1.843                               10,90

                Felahiye                          410                               02,42

                Hacılar                            621                               03,67

                İncesu                             860                                05,08

                Özvatan                          200                                01,18

                Pınarbaşı                      3.300                               19,52

                Sarıoğlan                         710                               04,20

                Sarız                            1.410                                05,33

                Talas                               650                                03,84

                Tomarza                      1.452                                08,58

                Yahyalı                         1.310                                07,74

                Yeşilhisar                         980                                05,79

İKLİM VE METEOROLOJİK GÖSTERGELER

Kayseri İlinin birçok yerinde bozkır iklimi özellikleri vardır. Yazlar sıcak ve kurak, kışlar soğuk ve kar yağışlıdır. Yüksek yerlerde ise yayla iklimi hüküm sürer.

DAĞLAR, OVALAR, AKARSULAR, PLATOLAR VE GÖLLER

İlin en önemli ve en yüksek dağı 3.916 metre yüksekliğindeki Erciyes Dağıdır. Erciyes Dağı, göğsünde ve eteklerinde birçok tali volkan tepelerinin bulunduğu sönmüş bir küme volkandır. Dağcılık sporu ve kış turizmi açısından önemli bir yeri vardır.

Diğer önemli dağlar, Aladağ (3.735 m), Dumanlı Dağları (3.024 m), Eyrikuzey Tepesi (2926 m), Binboğa Dağı (2.856 m), Sütdonduran Tepesi (2797 m), Koç Dağı (2700 m), Kolanlı Dağı (2680 m), Yılbant Dağı (2602 m), Sandıkdere Tepesi ( 2601 m), Lifos Tepesi ( 2509 m), Hınzır Dağı (2.500 m), Bakırdağ (2.462 m), Kefeli Dağı ( 2417 m), Karnıyarık Tepesi (2391 m), Gökdağ (2197 m), Tahtalı Dağı (2.100 m), Soğanlı Dağı (2.100 m), Rostan Dağı (2.100 m), Beydağı (2.054 m), Kızılviran Dağı (1.950 m), Aygörmez Dağı (1.950 m), Hodul Dağı (1.937 m) ve Koramaz Dağı(1.900 m), Yılanlı Dağı (1843 m), Bozdağ (1772 m) 'dir.

İlin önemli gölleri Camız Gölü, Çöl Gölü, Sarıgöl, Yedigöller, Yay Gölü (3650 hektar, maksimum derinlik 1.5 m.) ve Sarıoğlan İlçesinin Güneybatısında Palas Ovasında yer alan Tuzla Gölüdür. Bunların yanısıra çeşitli büyüklüklerde barajlar ve göletler vardır. Bunlar Ağcaşar Barajı, Akköy, Kovalı, Sarımsaklı ve Selkapanı, Yamula Barajları ile Efkere, Karakuyu, Şıhlı, Tekir ve Zincidere göletleridir.

İlin önemli akarsularının başında Kızılırmak gelmektedir. Kızılırmak Nehrinin 128 kilometrelik bölümü Kayseri il sınırları içerisinde yer almaktadır. Kızılırmağın kolları olarak Sarımsaklı Suyu (55 km), Kestuvan Suyu (48 km) ve Değirmendere Suyu (32 km) bulunmaktadır. Diğer önemli akarsuları Zamantı (250 km) ve Sarız Çayı (60 km) Seyhan Nehrinin kolu durumundadır.

Kayseri'de büyük ovalar vardır. Bunların başlıcaları Erciyes'in Kuzey ve güneyindedir.Kuzeyindeki ova, deniz seviyesinden ortalama 1050 m. yükseklikte bulunan 355 km2 alana sahip "Kayseri Ovası" dır. Kuzeydoğu-Güneybatı yönünde uzanan ovanın boyu 48 km.'dir ve bu eksen boyunca yer yer daralmalar ve genişlemeler gösterir. Kuzeydoğu bölümünde 7-8 km. genişliği olan ova Güneybatı ucuna doğru daralır ve eni İlçesu ilçe merkezi yakınlarında 1-2 km.'ye iner. Ovanın güneybatı bölümünde geniş alan kaplayan Karasazlık, kurutulmuş eski bir bataklıktır. İlin bir başka büyük ovası Erciyes Dağı'nı güneyinden ve güneybatısından çevreleyen "Develi Ovası" dır. Burası da Kayseri ovası gibi bir çöküntü ovasıdır. Çemberimsi bir görünüşü olan bu büyük ovanın alanı yaklaşık 1000 km2' dir. Kuzey-güney yönünde uzunluğu 40 km., Doğu-batı yönünde genişliği 35 km. olan ovanın deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1075 m.'dir. Ovanın ortasında Yay Gölü adı verilen bir göl yer alır. Bu ovanın büyük bir kısmı genel olarak "Sultan Sazlığı" diye anılan bataklık-sazlık yerler halindedir. Kayseri'de bu büyük ovalardan başka ilin kuzeyinde iki küçük düzlük daha vardır. Bunlar Palas(Gölova) (50 km2) ve Sarıoğlan Ovalarıdır. 

Kayseri ili arazisinin önemli bir bölümü akarsularla derin yarılmış platolar biçimindeki yüksek düzlükler veya kimi yerde dağlar arasında uzanan ve yine derin vadilerle parçalanmış havzalardır. Bunların her çeşidine il arazisinde rastlanır ve yükseklikleri yerine göre değişir. Kayseri ve develi ovalarının çevresinde, ova tabanından 100-300 m. yükseklikte böyle düzlükler geniş yer tutar. Bunların üstü büsbütün düz olmayıp, genişçe düz yerler arasında tepeler ve dalgalı arazi de vardır. Bunların örnekleri Kayseri Ovası Kuzeyindeki Erkilet ve Kızılırmak Vadisi arasında uzanan lav ve tüf örtülü platolar (1300-1400 m.) ile yine bu ovanın doğu kenarında ve Develi Ovası'nın doğu ve batı yanlarında uzanan platolardır. İlde, Kızılırmak'ın kabaca kuzeyinde yer alan 16 km. uzunluğunda ve 1550 m yüksekliğindeki Sultan Sekisi Platosu ile bu ırmağın güney yakasındaki Amarat Platosu yatay duruşlu kalkerler (yer yer travertenler) ve lavlarla örtülü, altlarında kalın çakıl yığınları bulunan yüksek plato şekilleri bulunmaktadır. Akarsularla derin şekilde yarılmış, bu durumları ile plato biçimi almış havzalardan Uzunyayla ile Zamantı teknesi de Kayseri'nin önemli ve geniş yer tutan yeryüzü şekillerindendir. 

BİTKİ ÖRTÜSÜ

Kayseri ili topraklarında genelde bozkır (step) bitki örtüsü egemendir. Ovalar bozkır görümünde oldukları gibi tepeler ve dağlık alanların büyük bölümü de bu görünüşe bürünmüşlerdir. Yüksek kesimlerde yer yer iyi orman örtüsüne rastlanırsa da, topraklar genellikle bozuk orman ve çalılıklarla kaplıdır. İlin hemen hemen her kesiminde meşe türleri ve ardıç mevcuttur. Buna karşılık güney kesimindeki Toroslara yakın yerlerde ve dağlık alanda karaçam ve sarıçam, ladin, Sarız ilçesinde Toroslara yakın yerlerde Lübnan sediri, Tomarza ilçesinde Toroslara yakın yerlerde göknar yaygındır. Ormandan yoksul kalmış iç kesimlerdeki dağlarda ise seyrek çalılıklarla birlikte otlar geniş yer tutar. Dağlar arasındaki çöküntü havzalarında ve ovalarda önceleri bozkır örtüsünün egemen olmasına karşılık, bu kesimler daha sonra geniş ölçüde tarım alanı durumuna getirilmiştir. Dağların etek bölümü ise genellikle bağlık ve bahçeliktir. Dağların yüksek kesimlerinde gevenlikler, otluklar ve bunların arasında dikenlikler ile yükseklerde dağ çayırları yer tutar.

Kaynak: Kayseri Valiliği Sitesi

             Kayseri Salnamesi Almanak 2005

KAYSERİ TARİHİ

Kayseri Ali Dağı- Haziran 1909  Gertrude Bell

İLK DEVİRLER

Kayseri çevresindeki en eski yerleşim alanı, şehrin 20 km kuzey doğusunda bulunan Kaniş Höyüğüdür. M.Ö. 2800 tarihinden Hellenistik Çağa kadar önemini koruyan merkezde, eski Tunç Devri, Asur Ticaret Kolonileri ve Hitit Çağları’na ait bir çok belge bulunmuştur.

Hititler’den sonra bölge Frig hakimiyetine geçmiş, daha ziyade Kızılırmak havzasında egemen olan frigler zamanında mazaka ön plana çıkmıştır. M.Ö. 676 tarihinde Anadolu’ya gelen Kimmerler'in Kaniş ve Mazaka’yı tahrip ederek, Frig hakimiyetine son verdikleri tarihi kaynaklarda belirtilmektedir.

Kaniş’in önemini kaybetmesinden sonra, bölgenin kutsal dağı kabul edilen Argaios'un (Erciyes) kuzey eteğindeki Mazaka ön plana çıkmıştır. Kimmerler'in Asur ve Lidyalılar tarafından Anadolu’dan atılmaları ile Mazaka, Lidya ve Med hakimiyetine girmiş ve devrin önemli ticaret merkezi olmuştur.

M.Ö. 590 yılında Pers Kralı Kyros'un Lidya Kralı Krisos'u yenmesi ile bütün Anadolu ile birlikte Mazaka da Pers hakimiyetine girmiştir. İran'dan bölgeye göç eden halk, kendi ülkelerine benzettikleri Argaios (Erciyes) ve çevresine yerleşmişlerdir.



KAPPADOKİA KRALLIĞI
M.Ö. 332 yıllarında Ariarathes I, ilk Kappadokia Kralı olarak bağımsızlığını ilan etmiştir. M.S. 17 tarihine kadar 349 sene hüküm süren bu krallığın başkenti Mazaka iken, Ariarathes V zamanında şehrin adı Eusebia olarak değiştirilmiştir. M.Ö. 8 yılı içinde tekrar bir değişiklik yapılarak, Roma İmparatoru Ceasar‘ın adına izafeten CEASAREA ismi verilmiştir. O günden beri, 2000 senedir Kayseri ismi ile anılmaktadır.
ROMA DÖNEMİ
M.S.193-211 tarihleri arasında şehir stadyumu yapılmış ve önemli Roma şehirlerinde olduğu gibi bir çok yarışmaların merkezi olmuştur. Şehir surları ise, Roma İmparatoru Gordianus III zamanında (M.S.241) yıllarında yaptırılmıştır. Dördüncü yüzyılın başlarında halk tamamen Hıristiyanlaşmış ve Kayseri bu dinin ilmi merkezi haline gelmiştir.

Roma İmparatorluğunun Doğu ve Batı olarak ikiye bölünmesi ile, Kayseri doğuda kaldığı için Bizans Şehri olmuştur. Bizans zamanında Arap ve İran ordularının yaptığı İstanbul seferleri sırasında Kayseri defalarca işgal edilmiştir.


KAYSERİ'NİN TÜRKLEŞMESİ
Büyük Selçuklu Sultanı Alparslan‘ın 1071 tarihinde Malazgirt’te Bizans ordularını yenmesiyle Anadolu kapıları Türklere açıldı. Bu tarihten 15 sene sonra, 1085 yıllarında Kayseri’yi artık bir Türk ve Müslüman şehri olarak görmekteyiz. Müslüman Türklerin hakimiyetinde Kayseri’nin eski halkı olan Rum ve Ermeniler’in birer mahallede toplandıkları, Çarşı, Pazar ve ticarette yavaş yavaş hakimiyetlerini kaybettikleri görülmüştür.

Şehir, süratle yapılan Camii, Han, Medrese, Hamam ve Çeşmelerle kısa bir sürede tam bir İslam Şehri kimliği kazanmıştır. Bir müddet Danişmendliler’e merkez olan Kayseri özellikle Selçuklu Sultanı Uluğ Keykubad (1. Alaeddin Keykubad) zamanında Türkiye Selçuklu Devletinin Konya ve Sivas‘la beraber üç başşehrinden birisi olmuştur. Danişmendi ve Selçuklu yönetimleri zamanında yapılan görkemli yapıların en önemlileri olarak; Camii Kebir, Güllük Camii ve Hamamı, Hunat Külliyesi, Şifaiye – Gıyasiye Medresesi, Hacı Kılıç Külliyesi, Lala Muhlisiddin Camisi, Sahabiye Medresesi, Kale Surları ve Yoğunburç sayılabilir.


MOĞOL HAKİMİYETİ
Selçuklu ordusunun 1243 tarihinde yapılan Kösedağ Meydan Savaşı ile Moğol ordusuna yenilmesi, Türk tarihinde bir dönüm noktası olmuş ve artık Anadolu’da Moğol hakimiyeti başlamıştır. Gönderdikleri Valilerle Anadolu‘yu denetleyen Moğollar, 150 sene müddetle Kayseri ve Anadolu’nun bütün maddi ve manevi kaynaklarını yağmalamışlardır. Moğol sömürüsü altında ezilen Selçuklu Devleti, bütün gücünü kaybetmiş ve II. Mesud‘dan sonra dağılarak, yerini beyliklere bırakmıştır. (1308). 


OSMANLI DÖNEMİ
Fatih Sultan Mehmet zamanında, Gedik Ahmet Paşa tarafından Karamanoğulları Beyliği’ne son verilerek, Karaman, Konya ve Kayseri Bölgeleri Osmanlı toprağına katıldı. (1474) Kayseri 1476‘dan itibaren Karaman eyaletine bağlı bir sancak merkezi oldu. 1839 tarihinde Bozok Eyaletinde, 1867 tarihinde de bağımsız sancak merkezi olarak Osmanlı idari taksimatında yerini aldı.

YAKIN DÖNEM
Cumhuriyet Döneminde 1924 tarihinde yapılan yeni anayasa ile vilayet yapıldı. Bilinen en eski dönemlerinden beri ticaret merkezi olan Kayseri’de devletin öncülüğünde sanayileşme başlatıldı. Sırayla Sümerbank Dokuma Fabrikası, Tayyare Fabrikası, Anatamir Bakım Fabrikası, Askeri Dikim Evi kuruldu. 1950‘den sonra Kayserili ticaretten sağladığı tasarruflarını sanayiye dönüştürmeye başladı. Bugün Kayseri, ortalama büyüklükte Kayseri ekonomik, kültürel, sportif ve şehircilik alanında yakaladığı ivme ile Türkiye'nin en hızlı gelişen ve dikkat çeken şehirlerinin başında geliyor (Kayn: Kayseri Büyükşehir Belediyesi Sitesi)